هدیه؛ نگاهی متفاوت‌

كاسه جایی رود كه باز آرد قدح!
انتقال یك جانبه پول، اموال و چیزهای دیگر به گیرنده از جانب یك دهنده كه ظاهراً نباید پس از دادن آن‌ها ادعایی نسبت به گیرنده داشته باشد.
خوب این می‌‌تواند یك تعریف از هدیه دادن باشد. نكته‌ای كه در این تعریف هست، بر فقدان هیچ پیش‌شرطی استوار است، یعنی هدیه‌دهنده نباید هیچ پیش‌شرطی برای دادن هدیه وضع كند.
اما گاهی وقت‌ها، برخی از هدایا ممكن است طرف مقابل را یعنی طرف هدیه‌گیرنده را وادار به حمایت از مثلاً یك محصول یا یك خدمت و یا یك برنامه كند (در این صورت باز هم می‌‌توان به آن هدیه گفت؟!)
و باز گاهی وقت‌ها‌، بعضی از هدایا هم ممكن است هدیه‌گیرنده را وادار به عمل متقابل سازد و به دیگر زبان او را وادار كند كه در هم‌چشمی و رقابت با هدیه‌دهنده، او هم متقابلاً‌ هدیه‌ای بخرد و این هدیه گران‌قیمت‌تر از هدیه هدیه‌دهنده هم باشد.
در این حالت می‌‌توان گفت هدیه دادن نه از سر مهر و علاقه بلكه اساساً نوعی نماد است كه در یك حالت نمادین متقابل و در محیطی سمبولیك رد و بدل می‌‌شود و بیشتر به یك فضای اقتصادی شبیه است تا فضایی مبتنی بر روابط خالص انسانی.
به عبارت بهتر در چنین حالاتی، هدیه‌گیرنده باید آن را در چارچوب درآمد خود هضم و درك كند و به فكر جایگزین آن برای فرستادن به میدان طرف مقابل باشد و به دیگر سخن فكر پشتوانه مالی دریافت آن را از همان لحظات اول پذیرش آن، لحاظ كند و به همین خاطر است كه موضوع در قالب سازمانی به تخصیص بودجه برای هدیه دادن ختم می‌‌شود و هدیه می‌‌شود یك مقوله كاملاً اقتصادی و با حساب و كتاب و در واقع آدم را به یاد این ضرب‌المثل معروف می‌‌اندازد: كه كاسه جایی رود كه باز آرد قدح!
شما كه هدیه می‌‌دهید به این موضوعات چطور نگاه می‌كنید؟ خودکار تبلیغاتی
- هدیه شما علامت توجه به طرف مقابل است یا عاملی كه قدرت و مكنت شما را به رخ هدیه‌گیرنده می‌‌كشاند؟
- هدیه شما طرف را به نگرانی از نقض قواعد بازی می‌‌كشاند یا این‌كه به او آرامش‌خاطر می‌‌دهد؟
- شما دارید هدیه می‌‌دهید، یا پاداش رفتار موردنظرتان را از طرف‌ هدیه‌گیرنده؟
- و بالاخره باز می‌‌توان پرسید كه دارید هدیه می‌‌دهید یا قرض؟ دیگر هدیه‌گیرنده را مجذوب خودتان می‌‌كنید یا وام‌دار خودتان؟ دارید به دیگران راه و رسم زندگی كردن را می‌‌آموزید یا راه و رسم وابستگی به دیگران را؟