انواع کم شنوایی

 

 گوش از سه بخش گوش خارجی، گوش میانی و گوش داخلی تشکیل شده است. عصب مربوط به گوش و شنوایی عصب هشت می باشد.

پیام صوتی بوسیله لاله گوش جمع آوری می شود و از راه مجرای خارجی گوش به سمت پرده گوش یا صماخ فرستاده می شود. ارتعاش پرده باعث می شود تا پیام به استخوانچه های گوش میانی برسد و از طریق این استخوانچه ها به گوش داخلی فرستاده می شود.

پیام صوتی در گوش داخلی به پیام عصبی یا الکتریکی تبدیل می شود و از طریق عصب به مغز فرستاده می شود.

 

اختلال در مسیر انتقال پیام صوتی و درک ان باعث ایجاد کم شنوایی و اختلال شنوایی می شود.

 

براساس محل درگیری و ضایعه می توان کم شنوایی را به انواعی تقسیم بندی کرد:

 

کم شنوایی انتقالی(CHL)

 

کم شنوایی حسی عصبی(SNHL)

 

کم شنوایی امیخته(MIX)

 

کم شنوایی مرکزی(CAPD)

 

کم شنوایی انتقالی

 

اختلال در گوش خارجی و میانی باعث نوعی کم شنوایی می شود که به کم شنوایی انتقالی معروف است.

 

از جمله اختلالات گوش خارجی که باعث کم شنوایی انتقالی می شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

بد فرمی لاله گوش که بیش تر در مکان یابی تاثیر دارد.

 

مسدود بودن کانال گوش

 

مسدود بودن مجرای خارجی گوش

 

اوتیت خارجی یا بیماری شناگران

 

زائده ها و برجستگی های استخوانی

 

اجتماع بیش از حد سرومن یا جرم گوش

 

عفونت قارچی یا باکتری که به اوتیت منجر شود

 

نبود لاله گوش

 

تروما و ضربات به گوش

 

اختلالات گوش میانی که باعث کم شنوایی انتقالی می شود:

 

انواع اوتیت گوش میانی( اوتیت مدیا)

 

پارگی پرده گوش

 

آسیب به گوش میانی

 

ضربه به گوش میانی

 

مسدود شدن شیپور استاش

 

اتواسکلروز: فیکس شدن استخوانچه های گوش میانی و عدم تحرک آنها باعث می شود که پیام صوتی به درستی منتقل نشود.

 

تمپانواسکلروز: که در ان پرده گوش ضخیم می شود و قابلیت انعطاف پذیری ان کم می شود

 

در رفتگی استخوانچه های گوش میانی

 

تومور گوش میانی

 

درگیری استخوان ماستوئید

 

خدمات و محصولات صنعتی

 الکتروپمپ